به نام اهورای ایرانشهر
جاوید باد کوروش کبیر
کوبنده درفش کاویانی
کوروش ارام بیاسای که ما بیداریم.
در پهنه افکار خویش مشوش از اینده ایران بودم.
از فرایند یک روند طولانی و طبیی در طول تاریخ اریاییان همیشه با کشش و انجذاب به افرینش خویش میبالیدند اما تازیانی که رخصت ازاد اندیشی را جملگی از ما به اندرونی بردند و اتش زدند قلبم را میازارد
این که ایرانیان هیچ شناختی بر تاریخ و بزرگان ایران زمین ندارند مرا میازارد.به راستی اگر همگان ایین مهر اریایی و کوروش کبیر و بابک و برزمهر و مازیار و دیگر سرداران بزرگ را بشناسند.......
میدانید ایران از بند ایران ستیزان رها خواهد شد
همانطور که در اندیشه بودم قطعه نثری را سرودم که در زیر ان را میخوانید.
صدایی بود. فرمانی اهورایی
تو ای کوروش
در این گیتی سواران را تو فرمان باش.
در این تاریک پر ظلمت
فرو پاشید .بنیاد ستمها را
تو ای کوروش.
بساز ایران.اهورایت نگهبان باد
بزن بر سینه خاکش.درفش کاویانی را
تو ای سردار ایرانشهر
به اشکو.بابک ازاد بی لشکر
سپاهان در سحرگاهان.
به نام یکدلی کوشند.
که از دهلیز دشمن خوف میبارد
تو ای کوروش.
زمانت در صدای این غم پر خشم
تو را میخواندت
ای اریا بر پا.
بپا خیزید
سپاهی در ره این عشق بر سازید
همه در راه ازادی بپا خیزید
همه با شور و شیدایی
برون .تازی کنید
از خاک ایران کیش
تو ای کوروش.
بپا خیزید
نفس در سینها حبس است
فضای سینه از فریاد پر درد است
ولی مقصود میماند
که ایرانم شود ازاد....(حمید سرباز جاوید ایران زمین)
