خواستم روزی در کلماتم بنویسم خدایی را که میخوانیم در
کدامین نقطه حیات حفظش خواهیم کرد و به چه علت
زیستن خود را به نام نوشتن تاریخ سرنوشتمان توسط
او میدانیم ایا به گذشته خود اندیشیده اید ایا به مشکلاتتان
فکر کرده اید در کدامینشان احساس شکسته خود را در مقابل
قدرتی برتر حس کردید و دانستید توانایی ایستادگی در
برابر فرمان او را ندارید انگاه ان را حکمت دانستید
در پیرو اه خویش گفتید این است صلاح من تا انتهای عمر
خودمان خود را اینگونه تبرئه میسازیم اما هرگز انتظاری از
کائنات اطرافمان نداشتیم زیرا خود را گنهکار میدانیم
کدامین نقطه حیات حفظش خواهیم کرد و به چه علت
زیستن خود را به نام نوشتن تاریخ سرنوشتمان توسط
او میدانیم ایا به گذشته خود اندیشیده اید ایا به مشکلاتتان
فکر کرده اید در کدامینشان احساس شکسته خود را در مقابل
قدرتی برتر حس کردید و دانستید توانایی ایستادگی در
برابر فرمان او را ندارید انگاه ان را حکمت دانستید
در پیرو اه خویش گفتید این است صلاح من تا انتهای عمر
خودمان خود را اینگونه تبرئه میسازیم اما هرگز انتظاری از
کائنات اطرافمان نداشتیم زیرا خود را گنهکار میدانیم
گنهکار بودن به دلیل وجود فقر و ارضا نشدن نیازهایمان
پدید میاید
گناه تنها دلیل کتمان حقیقت هست ایرانمان را
همچون روح هر کدام از ما محکوم به گناه کردن تا انگاه که ما
گناه کار باشیم و سراسر درد زندگیهایمان هم همچون روحمان
و زیستن هر روزه امان وکشور بیمارمان خسته و اشفته
خواهد بود ما باید راه رهایی رابیابیم و رهایی جز جرات
داشتن راهی دیگر ندارد
