ایران بیمار

جان من باشد فدای این وطن
خشم من.خشم اسارت در وطن

من کلامم باشدت فریاد تو
من نگاهم باشدت چشمان تو

تا سکوتم باشدت زندان تو
عاشقانه میروم از یاد تو

ما برایت اوریم ازادیت
گر چه از خاکت برون شیم ای وطن

گنهکار بودن به دلیل وجود فقر و  ارضا نشدن نیازهایمان

پدید میاید

گناه تنها دلیل کتمان حقیقت هست ایرانمان را

همچون روح هر کدام از ما محکوم به گناه کردن تا انگاه که ما

گناه کار باشیم و سراسر درد زندگیهایمان هم همچون  روحمان

و زیستن هر روزه امان وکشور بیمارمان خسته و اشفته

خواهد بود ما باید راه رهایی رابیابیم و رهایی جز جرات

داشتن راهی دیگر ندارد

اما به چه دلیل؟ اعمال قانون سیاستمداران کنونی ما

 که به غلط ما را در وادی نیازمندی گذارده حاکی از

انست که باید فریادهایمان را برای ازادی روح زنده امان

 محکمتر کنیم و در تلاش برای این هدف باید سطح

 اگاهی و باور خودمان را بالا ببریم فرهنگ را بشناسیم

عشق را یاد بگیریم هدف را ترسیم کنیم و .....همه اینها

را ابتدا از خود شروع کنیم تا به یک دیدگاه و اتحاد ملی

برسیم تا
 حق خودمان را از تاریخ فراموش شده کهنمان بستانیم

تا بتوانیم نیاز ازادی خود را ارضا کرده و برای ایرانی بهتر

ایدهای بهتری را گسترش دهیم من وشما همچون

اتشی پر فروز باید ایران را به تلاطمی پر امید وجنبشی

رهایی بخش تبدیل کنیم به امید ان روز که سرزمین

اهوراییمان دوباره تبدیل به امپراطوری ازادیخواهان وتفکر

ازاد پارسی ومحترم شمردن هر مسلکی ورها  شدن

از هر قیدی مبدل گردد(شما و سرزمینم را عاشقانه دوست میدارم)

تا شاید بیدار شوند فریادهای به قلم کشیده.تا  شاید این بار به تصویر

بکشیم فریاد خفته این نسل سوخته را .

تو به اندازه تنهایی من خوشبختی

من به اندازه زیبایی تو غمگینم

تو به اندازه تک رعد سفید تنهایی

من به اندازه تنهایی تو شادانم

تو به اندازه بی خوابی من ازادی

 من به اندازه ازادی تو زندانم

تو به اندازه چشمان سیاهم پاکی

من به اندازه این پاکی تو ناپاکم

تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم-میخوام بدونم شما چقدر کشورتونو میشناسین سرزمین  پاک اریائیان صدف گمشده و بیمار این گیتی که در درون خودمرواردیهای گرانقیمتی پرورش داد اما بخاطر ایران ستیزی ایران ستیزان در زمانه کنونی تنها صدفیست تهی که در راستای رنج میکوشدسرزمین کوروش کبیر و مردانه بزرگی از سلاله پاک اریایی کوروشی که مهد تمدن را درجهان هویدا کرد منشور بشر دوستی را بنیان نهاد و در راستای ازادی انتخاب و کلام سرزمین پارسیان را بنا نموداری ما که در صفحات کهنه تاریخ گذشته خود را در پستوی ندانستن گم کرده ایم نمیدانیم ما هم از همان نسل پاک اریا هستیم نسلی پراقتدار و ازاد اندیش بیاییید مرواریدی باشیم در صدف تهی ایران-(سرزمینم دوستت دارم)